วันรัก วันลา ถึงแม้จะเป็นวันที่เศร้า แต่ก็มีความสุข

ก็แน่นอนอ่ะดิ ได้ถ่ายรูปกับชานมด้วยอ่ะ รู้สึกว่าจะประเดิมคนแรกๆเลยมั้ง

โอ้ว !! จอร์จ ทามมัยชานมถึงน่ารักเยี่ยงนี้ เป็นกันเองมั่กๆ ยอมให้ถ่ายรูปแต่โดยดี แอบสบตาชานมนิดนึงแหละ แต่สบตานานไม่ได้หรอก เดี๋ยวแฟนเค้าจะเคือง

ขอถ่ายรูปรอบเดียวไม่พอ แบบนี้ต้องขอสอง
แถมยังได้จับมือกับชานมด้วยอ่ะ ก้อแบบว่าขออะนะ ก็เลยได้ สุดยอดเลยค่ะ พี่น้อง
มือเนี่ยนุ่ม นุ่ม นุ่มและก็นุ่ม แบบว่านุ่มมากๆเลย
[เหอ เหอ] แถมเวลายิ้มที โลกก็ดูสดใส :)
ตาเนี่ยเยื้อม แต่ปากเนี่ยไม่ย้อยนะ

ยังจำภาพของชานมที่ผ่านมาได้ดี ภาพเหล่านั้นยังคง
ติดตาตรึงจัยอยู่และจะจดจำภาพเหล่านั้นตลอดไป

ครัยที่เป็นแฟนชานมก้ออย่าคิดมากนะคะ อย่าเจ็บแค้นเคืองโกรธ โทดข้าพเจ้าเลย
ก้อแบบว่ามีความสุข ก็เลยอยากจะบรรยายออกมา

ที่ผ่านมา ถึงแม้ว่าจะเป็นบางครั้งและเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
ที่ได้พูดคุยกับชานม แต่มันเป็นช่วงเวลาที่ดี และมีความสุขมาก แต่ความสุขที่แท้จริง คือการที่เราได้เห็นคนที่เราชอบมีความสุข[ก้อเค้ารักกันถือเป็นเรื่องดีไม่ใช่หรอ
แต่ยังงัยก้อแอบเศร้า]

อะรัยเนี่ย ตอนแรกก็มีความสุขดี แต่หงัยกลับมาตรมรักตอนท้ายอย่างนี้หล่ะลูก

ขอให้ชานมมีความสุขมากๆนะ จะคอยเป็นกำลังใจให้อยู่ห่างๆ ถึงแม้ว่าชานมอาจจะไม่เห็นหรือไม่ต้องการมันก็ตาม แต่จะเอาใจช่วย สู้ สู้ นะชานม

                     จะคิดถึงชานมเสมอ 
              " มาเฟีย สธ. 50 , มาเฟียที่รัก"